كه راه و چاره‌هاى براى گرفتارى خود نداشته باشند . گفت با اين سخن پيروز ميشويد يا بن رسول اللَّه من گواهى مىدهم كه خداوند ميداند چه گرفتاريهاى دچار مردم مىشود چه در نفس و چه در دينشان يا مسائل ديگر و قرآن را راهنما قرار داده . آن مرد گفت يا بن رسول اللَّه ميدانى قرآن دليل و راهنماى چيست حضرت جواد فرمود آرى در قرآن مجمل و مختصرى از حدود هست كه تفسير آن مجمل در نزد حاكم است هرگز خداوند مردم را رها نخواهد كرد در زمين يا نفس و يا مالشان پيش آمدى شود و قاضى عادلى نباشد كه حكم صحيح در آن مورد بنمايد . آن مرد گفت در اين مورد شما پيروز شديد مگر اينكه دشمن شما بر خداوند افترا بزند و بگويد خدا را حجتى نيست اينك برايم توضيح بده تفسير لِكَيْلا تَأْسَوْا عَلى ما فاتَكُمْ وَ لا تَفْرَحُوا بِما آتاكُمْ فرمود : اين آيه در باره ابا بكر و يارانش عمر و عثمان است قسمتى مربوط بگذشته و قسمتى مربوط به كار بعد آنها است يعنى متأثر و ناراحت نشويد از اين كه در باره شما نص و تصريح بخلافت نشد و اين امتياز فقط به على عليه السلام اختصاص يافت و مبادا خوش باشيد از فتنه و آشوبى كه بعد از پيامبر به پا كرديد و خلافت ظاهرى را گرفتيد الياس گفت : من گواهى مىدهم كه شما همان حاكم و فرمانروائى هستيد كه در علمشان اختلافى نيست آنگاه از جاى حركت كرده رفت ديگر او را نديدم . حضرت صادق عليه السلام فرمود : روزى در خدمت پدرم نشسته بودم گروهى نيز حضور داشتند ناگاه پدرم بشدت خنديد بطورى كه چشمهايش پر از اشك شد فرمود ميدانيد چه چيز موجب خنده من شد گفتند : نه . فرمود : ابن عباس مدعى است كه من از آنهائى هستم كه خداوند در باره آنها فرمود : الَّذِينَ قالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا به او گفتم : آيا هرگز ملائكه را ديده‌اى ( چون در آيه است كه ملائكه بر آنها نازل ميشوند ) كه بگويند تو